عناوین اصلی

پیوند های روزانه

نوشته های پیشین

آرشیو موضوعی

نویسندگان

پیوندها

لینک به من - لوگوی وبلاگ

<a href="http://sportxmanagement.blogfa.com" target="_blank"><img border="0" alt="sportxmanagement" src="http://sportxmanagement.persiangig.com/911023/logo.png"></a>

 RSS 

نخستین جشنواره خاطرات فرهنگی تربیتی جامعه ورزش با حضور وزیر ورزش و جوانان در هتل المپیک تهران برگزار شد.
به گزارش خبرنگار واحد مرکزی خبر ، در این مراسم از 14 نفر برگزیدگان این جشنواره با اهدای لوح ، تقدیر شد.
سیدباقر پیش نمازی معاون فرهنگی تربیتی وزارت ورزش و جوانان در مصاحبه با خبرنگار ما گفت: 400 خاطره فرهنگی از ورزشکاران سراسر کشور به دبیرخانه این همایش ارسال شده بود.
وی افزود: 50 اثر برگزیده در کتابی با عنوان ((راز ماندگاری )) به چاپ رسید و از 14 اثر امروز تقدیر شد.
پیش نمازی درباره هدف از این همایش گفت: ماندگار کردن خاطرات ورزشی که بعد فرهنگی دارند و تاثیرگذاری غیرمستقیم به روی ورزشکاران هدف اصلی این همایش بوده است.
وی افزود: در این همایش بصورت ویژه از سیدمهدی سیدصالحی مهاجم تیم تراکتورسازی تبریز به علت رفتار معنوی و ذکر نام مقدس یا فاطمه الزهرا بر روی پیراهنش و نشان دادن آن بعد از گل زنی به الجزیره امارات بصورت ویژه تقدیر شد.
عباسی وزیر ورزش و جوانان هم در این همایش گفت: ورزشکاران با اخلاق بهترین الگو برای جوانان هستند و این جشنواره می تواند موجب توسعه اینگونه رفتارها در جامعه ورزشی مان بشود.
وی افزود: تقویت بعد معنوی جزو برنامه های راهبردی وزارت ورزش و جوانان است و می خواهیم در کنار توسعه ورزش حرفه ای و علمی فرهنگ و معنوی سازی را هم توسعه دهیم. 

منبع:

لینک وزارت ورزش

تصاویر جشنواره

يكي از روزاي گرم تابستون سال نود بود.ماه مبارك رمضان هم  با گرما و روزاي بلند اون روزا حسابي عجين شده بود، بلكه يه جورايي مارو با دهن روزه از پا در بياره،كار ما هم جوري بود كه هر روز با آدماي جديد و اتفاقات عجيب و غريب روبرو ميشديم و روزي نبود كه چيز جديدي رو نبينيم،حول و حوش ساعت 5 بعد از ظهر بود كه رسيدم دفتر پيست اسكيت و بلافاصله آماده شدم تا شاگردامو راه بندازم تايمي پر از شلوغي و سرو صدا و هيجان كودكانه كودكان و بزرگايي كه ميخواستن بيان و اسكيت كردن رو ياد بگيرن. مثل هميشه تنها مربي آنتايم خودم بودم ،ساعتي كه گذشت باقي مربي ها هم گاماس گاماس رسيدن و مثل بقيه روزاي ماه مبارك نشستيم با كارگري كه اونجا بود تصميم بگيريم كه واسه افطار چي تهيه كنيم و دنگ ودونگ هر كسي چقدر ميشه.

تايم كلاس ها رو به اتمام بود و باقي بچه ها در حال تدارك افطار بودند،كم كم شاگرد ها از پيست خارج مي شدند و دم دم هاي اذان مغرب و افطار بود كه مثل هميشه صاحبكار پيست اسكيت پيداش شد، با اون همه تظاهر به دينداري  ولي از دين هيچ،

خلاصه كلام:كفش هاي اسكيت رو كندم و رفتم كه وضو بگيرم تا آماده باشم به محض شنيدن الله اكبر موذن زاده افطار كنم.

املتي كه بوش همه جا رو پر كرده بود با نون بربري تازه و سبزي و پنير و خيار و گوجه خرد شده.

واقعا خدارو شكر كه ما اينارو داريم خيلي ها تو حسرت داشتن همين سفره رنگي كوچيك ما هستن.

تو همين اوضاع و احوال بودم كه همش صداي غرغر صاحبكار ميومد و از اينكه كار و كاسبي كساد شده گفت گفت تا سريال هاي تلوزيوني كه خانواده ها رو تو خونه خودشون نگه ميداره و هوش و فكر اسكيت كردن رو از اونا برده،

تو دلم گفتم آخه تو چرا مي نالي تو كه پولت از پارو بالا ميره و روزي رو هم خدا واسه  هر كسي مشخص كرده،

صداي اذان از مسجد كنار پارك بلند شد و ما با يه بسم الله و خرما و چاي روزه مونو باز كرديم .يه كم كه افطاري خورديم رفتم نمازمو بخونم فارغ از اينكه چرا بقيه بچه ها روزه مي گيرن ولي نمازشونو نمي خونن،

نماز مغرب رو خوندم ديديم يكي از بچه ها رفت پشت ميزدفتر كه جوابگوي  مشتري ها باشه و صاحبكار اومد تو اتاق پشتي كه ديوارش فقط يه پارتيشن سفيد  پر از سياهي هاي كه معلوم بود مدت ها دستمالي رو به خودش نديده وارد شه،

شروع كرد به خوردن و گفتن از اينكه امروز چقدر هوا گرم بود و تعريف از روزه و نماز و دينداريش

منم كه گوشم از اين حرف هاي صد من يه غاز آقا پر شده بود ياد اون خانم بزك كرده اي افتادم كه امروز تو ماشين مدل بالاي همين صاحبكار تو خيابون عباس آباد ديدم.تسبيحات  حضرت زهرا (س) رو مي دادم و چيزي نمي گفتم كه يه دفعه صداي يه عالمه بچه و چك و چونه يه نفر از اونور پارتيشن بلند شد.

كه آقا ما اين 30 نفر بچه رو با هم ميخوايم براشون كفش اجاره كنيم  و به ما تخفيف ميدين.

صاحبكارمون كه تا ديروز سفره خالي  نكرده از سر سفره پا نميشد

با اون برقي كه تو چشماش افتاده بود انگار كه تو بيابون به آب رسيده باشه از فرط خوشحالي تو پوست خودش نمي گنجيد و با جستي خودشو به انور پارتيشن رسوند و شروع كرد به چك و چونه زدن

و منم نماز عشا رو شروع كردم.

سلام نماز رو كه دادم ديگه توافق ها تموم شده بود و قرار شد كه به اون بچه ها در ازاي 10 دقيقه بازي كفش اجاره بدن و خدا ميدونه كه چقدر صاحبكار اونارو تلكه كرده بود.

كفش هاي اسكيت رو پوشيدم و از اتاق پشتي و در لق پارتيشن عبور كردم،

تازه ديدم كه اوضاع از چه خبره

30 تا بچه كه همراه سرپرستشون از بهزيستي اومده بودن واسه گردش و تفريح،

جالب بود واقعا و وقتي جالبتر شد كه فهميدم اكثر اونا نقصي تو بدنشون دارن ،تعداد زيادي از اونا انگشتاي دستشون رو از دست داده بودن و وقتي علت اونو ازشون جويا شدم اينطور فهميدم كه اكثرا مال يه روستايي در غرب كشور بودن كه واسه خاطر استفاده از وسيله اي غير ايمن به اسم گرگر (جره) به اين روز افتاده بودند.

و از اونجا كه خانواده هاشون توان درمان و معالجه اونارو نداشتن

بهزيستي مسئوليت نگهدارشون رو به عهده گرفته بود.

كم كم كارگر پيست  كفش هاي اسكيت رو پاي بچه ها مي كرد  و جالب اين بود كه بچه هايي كه تا به حال كفش اسكيت  و بازي اسكيت رو نديده بودن بدون كمك و با اعتماد به نفس خاصي از اون استفاده مي كردند.

قشنگ نمي رفتن ولي اونقد به خودشون و توانايي هاي خودشون اعتماد داشتن  كه به هر شكلي تعادل خودشون رو، روي اسكيت حفظ مي كردن.

سرپرست بهزيستي از صاحبكار خواست كه يه مربي هم در ازاي اين همه پولي كه داده در اختيار بچه ها قرار بده،

اما دندون طمع صاحبكار بيشتر از اينا برق مي زد و مي خواست پول بيشتري رو كسب بكنه.

من وارد زمين اسكيت شدم تقريبا همه يه جورايي تعادل شون رو حفظ مي كردن و حركت مي كردن و منم به هر كدوم كه تو حركت مشكلي داشتن دور از چشم صاحبكار توضيح ميدادم كه اگه اينطوري  و اونطوري كني راحتر و روانتر حركت مي كني.

تا اينكه كارگر پيست از دور گفت آقا مصطفي بيا اين يكي رو ببر

فهميدم كه سرپرست ديگه پولي نداشته كه به صاحبكار پول دوست بده تا دندون طمع ش رو بكشه

اومدم جلوتر اين يكي هم 3 تا از انگشتاشو از دست داده بود.

عجيب نبود واسم چون تو تمام اين سالها كه اسكيت مي كردم و مربيگري اسكيت، شاگرد هايي داشتم كه از نظر ذهني مشكل داشتن يا عقب مانده ذهني بودن و يا بيش فعال و يا حتي روشندل و فال فروش هايي كه با زحمت كلي فال ميفروختن كه بيان ساعتي اسكيت بازي كنند.

كوچيك و بزرگم نداشت

از 2.5 سال تا 56 سال

از رفتگري كه ملتمسانه ميگفت منم ميتونم بيام اسكيت تا يكي از همين ثروتمندايي كه تو حين آموزش از پرداخت 6 ميلياردي بيمه نامه كشتي اش كه تو آب هاي آزاد غرق شده بود بهم مي گفت.

پسرك رو گرفتم و آوردم كنار ميله آموزشي و يه توضيحاتي از اينكه بايد چطور وايسته و تعادل داشته باشه و .... و اينكه حركت كردن تو اسكيت چطوريه و خلاصه مباني كار رو بهش توضيح دادم.

اما پسرك سراسيمه و پر از هيجان اينكه زودتر به وسط ميدون بره و مثل بقيه دوستاش حركت كنه بي توجه به حرفاي من بود.

ديدم داره وقت ده دقيقه اي بچه ها تموم ميشه بدون اينكه هنوز مزه اسكيت بازي زير زبونشون اومده باشه واسه همين دست پسرك رو گرفتم تا با هم حركت كنيم و به وسط زمين اسكيت بريم انصافا چقدر خوب پا ميزد.

هميشه وقتي اينجور بچه ها و يا بچه هاي جنوب شهر رو ميديدم به خودم مي گفتم

خدا چه استعدادي به اينا داده يا محدوديت تا چقدر ميتونه استعداد ها رو شكوفا كنه

كه اينا تو يك جلسه 10 تا حركت رو ياد ميگيرن و بعضي از اين بچه ها ي خانواده هاي مرفه يه حركتو تو 10 جلسه ام ياد نمي گيرن

اونوقت اينا اينطوري ذوق و شوق ورزش كردن دارن و بي امكانات

ولي اونا با هزار جور آبميوه و تنقلات و پشتيباني و حمايت پدر و مادرشون تازه واسه پوشيدن وسايل اسكيت هم ناز مي كنن،

تو همين فكرا بودم كه پسرك گفت ميشه دستمو ول كني تا خودم حركت كنم،

گفتم كه نميشه تو نميتوني هنوز خوب پاهاتو حركت بدي و زمين مي خوري

از اون اصرار و از من انكار تا اينكه راضي شدم كنار من بدون دست گرفتن حركتشو انجام بده،

تو بلندگو اعلام كردن بچه هاي بهزيستي وقتتون تموم شده بفرماييد

بچه ها كه بيرون نمي رفتن

سرپرست و صاحبكار و كارگر پيست 3تايي اومدن تو زمين

سرپرست با حالت عصباني بچه ها رو با اسم كوچيك و تك تك صدا مي كرد

و صاحبكار كه انگار خونش رو تو شيشه كرده باشن از ترس اينكه مبادا خدايي نكرده بچه ها كمي بيشتر از تايمشون بازي كنن داد ميزد بياين بيرون

و كارگر بيچاره هم دنبال بچه ها ،

بلبشویي بود برا خودش

همه رفتن تو دفتر تا كه كفشاشونو بپوشن و اسكيت ها رو در بيارن

و منم پسرك رو بردم.

تو دفتر روي نيمكت ها نشسته بودن بوي بد كفش هاي اجاره اي  مشام  رو مي آزرد.

كفش ها يكي يكي از پاي بچه ها بيرون مي آمد

تا اينكه پسرك كفش هاشو با كمك كارگر در آورد

فكر مي كردم دارم اشتباه ميبينم

چرا پاي پسرك اين شكليه ؟؟؟!!!!

شايد روزه واقعا چشمامو و ذهنمو ضعيف  كرده،

شايد قند خونم افتاده و خوب نمي بينم

من تو فكر پاي پسرك بودم كه ناگهان پسرك گفت:

عمو ممنونم حالا خوب اسكيت بازي  مي كردم

آخه عمو پاي من مصنوعيه!!!!

 خاطره برگزيده وزارت ورزش و جوانان

از مصطفي عليمحمدي

از ماست که برماست

آدما هر کاری که بکنند به خودشون می کنند

اگه شما آدم خوبی باشید و خوبی کنید و دیگران را با کارهای خوبتون شاد کنید

ردخور نداره که نتیجه اینو میبینید و بالعکسش

تو نیکی میکن و در دجله انداز**که ایزد در بیابانت دهد باز

تو خیابون و جاده تندرستی پارک لاله با چنار هاي سر به آسمون كشيده اش كه زير پاهاشون درختچه هاي شمشاد در دو طرف و بعضي جاها يه طرف خودنمايي مي كنند، راه میرم.

برگ های زرد و خشک شده درخت ها رو میبینم که گله گله جاهای مختلف جمع شده و بعضی از این گله ها زیر پای خودم تو مسیر رسیدن تا پیست اسکیت خرد میشه و صدای خش خش اون آدم یاد شادی کودکانه بچه هایی میندازه که واسه لگد کردن این برگ ها با هم مسابقه میدن ،درست مثل بچگی های خودمون

و باد خنک وملایم ومداومی که آرزوی روزای گرم تابستونی ما بود

چندتا پيرمرد و پيرزن تو قسمت دستگاه هاي بدنسازي چنان ورزشي ميكنن،انگار كه دارن ميرن واسه قهرماني!!

منتها چيزي كه عجيبه اينه كه جوونا كجا هستن يكم كه نگاهمو ميچرخونم پيداشون ميكنم روي نيمكت فلزي سبز دارن همون برگ هاي خشك و خرد شده رو كه لاي كاغذ وارداتي پيچيده شده دود ميكنن با هنسفري كه تو گوششونه،فارغ از دنيا، ياد آهنگ ش.ن ميوفتم

و اينكه داره سر جووناي ما چي مياد

جووناي قديممون كه دارن تو اين سن مثل قهرمانا با دستگاهاي ورزشي كار ميكنن و جووناي امروزيمون...

تو همين مقايسه ها هستم كه يهو توپ واليبالي مياد سمتم و صداي هياهوي عده اي دختر و پسر كه آقا توپو بگير

با ضربه ی من به توپ اونا خوشحال ميشن و من فراموش

جلو كه ميرم چنتاشون دارن تور واليبال رو تو زمين هايي كه انگار از قبل مشخص شده مال كي هستش وصل ميكنن

چنتاي ديگه دارن با همون توپي كه من بهش ضربه زدم آبشار و پنجه و ساعد و...تمرين ميكنن

با ديدن و گذر از بدمينتون بازها و ميزاي خالي از تور پينگ پونگ به پيست ميرسم

و هياهوي صداي باند هاي پيست و آهنگ هاي تكراري

چند روز پيش يكي از دوستان يه تصوير واسه من ميل كرده بود كه به شرح زيره:

و دوباره همون دوست عکس جدیدی برام ایمیل کرد که اونم به شرح زیره:

ديگه همه چيز گوياي اينه كه هر كسي بايد تو جاي خودش قرار بگيره تا به ثمر برسه و از حالت بالقوه به بالفعل تبديل بشه

مجموعه ما كاملا به نكات ريز توجه ميكنه ولي انقد اين نكات زياده كه واسه مرتفع كردن تك تك اونها زمان زيادي بايد طي بشه

و ما تلاش ميكنيم تا كه زودتر اين اتفاقا بيفته

واسه طرح زيبا سازي پيست اسكيت لاله

طرح و نقاشي با موضوع اسكيت بر روي ديوار دور پيست در حال اجراست

واقعا این همه کار و این همه خدمت ولی کیه قدر بدونه

بحث بود با امید جمع کنیم بریم خارج همین کارو انجام بدیم موفق تر میشیم

بها میدن چون میدونن این توانایی تو آدمای خودشون نیست

و اینجا قدر داشته هاشونو نمیدونن

همه دوستامون يكي يكي دارن ميرن اونور و يا حرف و فكرشو دارن

اول ناراحتن از اينكه ميخوان از اين مملكت دوست داشتني دور شن ولي هنوز يكسال از رفتنشون نميگذره كه ميگن كاشكي زودتر رفته بوديم

حامد هم که چند سالی تو انگلستان درس میخونده تایید کرد صحبت های مارو ،اونجا دیسکو تنها تفرجگاه مردمه و اینکه اونجا تفریحاتی مثل اینجا نیست و پارک و پیست و اینا نیست و اگه یه همچین طرح های فرهنگی و ورزشی پیشنهاد و اجرا بشه دولت به خوبی حمایت میکنه

وچيزاي ديگه از خوبياش گفت :

اينكه بهداشت و درمان رايگانه و هزينه هاي اون از ماليات و هزينه هاي به اسم سوشال تامين ميشه و اينكه اگه مصدومي زير ۱۲ دقيقه به اورژانس نرسه پدر صاحبشو در ميارن

و من ديگه با اينجا مقايسه نكردم!!!

و اگه ما استعداديابي و امكانات و سرمايه گذاري انوري ها رو داشتيم و پتانسيل اينوري ها چه مدينه فاضله اي ميشد.

یکم سرمون خلوت تر شده که بتونیم با هم باشیم

علا پورقليچ-من-آلن

حامد پورعلی-مسلم بامداد-سپهر هاشم پور-آلن تمرز

سلام

بی مقدمه بریم سر اصل مطلب

کم کم مربیای جوون تر دارن میان و جا قدیمی هارو میگیرن و این از جهات مختلف قابل تحسینه

سپهر هاشم پور-آلن تمرز(دوتا از مربیای جوون ما)

و مربياي خانم تامارا طلاكش و ناديا معينيان

الناز مهدي پور و بهار شكوري

و یه چیز تازه که فدراسیون اسکیت و به خصوص مدیر سایت فدراسیون اسکیت بالاخره به این نکته رسید که رسالتش چیزی فراتر از اعلام نتایج مسابقات و اخباری هستش که واقعا به کار کسی نمیاد

چند وقته که یه سری مقالات ترجمه شده تو سایتشون میذارن

شاید اومدن تو وب ما بهشون برخورده که ما پرباریم و پر آموزش و مقاله

به این فکر افتادن که یه وقت عقب نمونن

شاید ما جرقه این تفکر بودیم شایدم نه قضاوت با شما

به هر حال این واسه جامعه اسکیت خیلی خوبه و تبریک میگم به سایت فدراسیون اسکیت و خدا کنه که کارشون ادامه دار باشه هرچند اندک

چرا که رهرو آن است که آهسته و پیوسته رود

و يه گلايه كه ميان از مطالب وب ما استفاده مي كنن و بدون اينكه نام و منبعي ذكر كنن و يا حتي مطلب رو به اسم خودشون كپي پيست مي كنن يا با چنتا چيز ديگه قاطي مي كنن و به اسم خودشون مي نويسن

جايي بسي تاسف داره  بهتره  خودشونو برن اصلاح كنن

رنگین کمان تو پیست اسکیت پارک لاله

اجلاس و خلوتی های اون واسه خاطر هتل لاله و هتل اسپیناس که محل اسکان مهمونا بود تموم شد

خدا کنه اونا هم به نتایج و دستاورد های خوبی رسیده باشن

و شاگردایی که انقد به اسکیت علاقه دارن که نمیشه با هیچ زبونی اونارو راهی کرد به خونه برن

آوین خجسته

روژان یقینی پور و من

و بازم يه سري اتفاقات كه تو پيست افتاد و خيلي ها ناراضي از اين اتفاقات و اينكه ما نقشي نداريم واسه به وجود اومدن اونا و فقط مجبوريم گوش بديم و اجرا كنيم حرف اونارو كه حتي نميدونيم علت اين خواسته اونا چي بوده

و خدا کنه که همیشه همه باشن و خوب

سلام 

دوباره یه وقتی شد که یکم بنویسم

امروز ماهگرد سومی هست که ما اومدیم پیست اسکیت لاله

روزایی که مثل برق و باد میگذره ولی همشون و آدمایی که تو این روزا دیده میشن واقعا جالب و بخشی از زندگی ما هستن

یاد شب کذایی سیزدهم اردی بهشت میفتم و اینکه انسان چقدر میتونه از مقام انسانیت سقوط کنه

اینکه همیشه میگن خراب کردن ساده هست و آسون و تو چند لحظه اتفاق میفته اما این ساختنه که سخته و زمان میبره

و ما اومدیم که بسازیم و خوب بسازیم

عکس هایی که در ادامه از قبل و بعد شروع به کار پیست اسکیت لاله میبینید تنها بخش خیلی خیلی خیلی کوچک از خرابی ها و سپس نوسازی هاست وگرنه لمس این ناهنجاری بسیار دردناک بر گوشت و پوست و خون و پیکره اسکیت ایران بسیار جانسوزتر بود.

خیلی ها با دیدن این صحنه ها یاد اغتشاش و زد و خورد افتادن

شبی که پیست اسکیت رو با اون همه کش و قوس واون همه سد و مانع در نهایت خواستن که به ما تحویل بدنش اون شبی که شاید اگه آدما کمی قدرت تامل و تفکر خودشونو بالا تر میبردن میتونست خیلی قشنگ تر و زیباتر تموم بشه

ولی انگار که آدما دشمن خونی و کینه دار ترین افراد نسبت به هم هستن اما حالا چی؟ الان که سه ماه از اون روز میگذره و وقتی که به اون روزا فکر می کنیم میبینیم که واقعا آدمیزاد همیشه در زیان هستش

اون قدیم ترا که بچه بودیم یادمه وقتی یه بازیکن میخواست از تیم استقلال یا پرسپولیس به تیم مقابل بره و انتقال پیدا کنه کلی مورد عنایت همه واقع میشد،فقط به خاطر حسادت و تعصبات بی جا و حرفه ای نبودن ونبود فرهنگ و نگاه به اصل ورزش و نه شخص ورزش

اما این اواخر دیگه این نقل و انتقالا مثل هلو شده بپر تو گلو

به هر حال اون شب با تموم زشتی هاش  و تاریکی هاشو و.... تموم شد و چون کورسومه ی نوری وجود نداشت همه چیز به فردا موکول شد

روشنایی روز بود که تمام حوادث شب گذشته رو با غباری از کینه و حسادت و ...نمایان کرد

تازه بود خرابی ها

میشه گفت دیگه خرابه بود اونجا و آدما پشیمون از کاراشون مثل همیشه

و چه رنجی برای دوباره نو کردن و ساختن

چرا که مخروبه رو ساختن همیشه سختر از نو ساختنه

نزدیک به دو تا وانت نیسان آشغال و خورده خرابه جمع کردیم

به هر حال تو گذر زمان ما هم کم کم ساختیم و آجر رو آجر گذاشتیم

کم کم رنگ ولآبی به پیست دادیم

روزنامه همشهری یه مقاله از فعالیت ما تهیه کرد که رو دیوار میبینیدش

یه محیط امن و سالم و پر از آرامش ساختیم که والدین راحت باشن و در کنار تمام مراحل آموزشی فرزندانشون باشن هرچند که دخالت بعضی ها تو امر آموزش واقعا مشکل ساز میشد ولی به هر حال حضور والدین تو اولویت بود

آدمایی اومدن تو جمع ما و آدمایی از جمع ما رفتن

و تجاربی که از هر کدوم کسب کردیم

آقا حسن خندان دل یکی از اون آدمایی بود با اون همه تجربه و مثال ها و حکایت ها و تعریف های شیرینش که شاید حاصل سال ها تلاش و کارش بوده باشه به جمع ما اضافه شد و چقدر دوس داشتنی هست کار کردن با آدمی که انقدر تجربه داره و سرد و گرم روزگارو کشیده

واقعا وقتی برخورد و رفتارش با مشتریان و بقیه پرسنل رو میبینید لذت میبرید

کوله باری از تجربه در برخورد با مردم که مطمئنم به سادگی و به رایگان به دستش نیاورده ومتاع عمر که گرد سفیدش رو به موهای آقا خندانم ریخته بهاش بوده

و من و بقیه به راحتی از این تجربه و رایگان بهره میبریم 

خونسردی و صبوری و اهل خدا بودنش و اینکه یه جورایی سوپاپ اطمینان مجموعه ماست

 امیدوارم که همیشه در کنار ما باشه و سالم و سر زنده

چرا که هر کسب و کاری با داشتن آدمایی متخصص و با تجربه قطعا موفق می شود

و مجموعه های دیگه غبطه داشتن چنین آدمایی رو دارن

به قول آقا خندان همیشه یه دشمنم زیاده و هزاران دوستم کمه

کیانا کسرائی-ستاره محمدی-آقای خندان و سارینا انصاری-پروشات و شهداد شهیدی

داشتم پست هاي مربوط به ورزش باله رو جمع و جور ميكردم كه رفتم به قديما

اينكه يه روز به يه علتي كه حالا بماند ، يهو تصميم گرفتم اين وبلاگ رو بسازم سه سال پيش همين موقع ها و اينكه واقعا عمرمون چه زود ميگذره آدم واقعا تو چرخ فلك روزگار نميدونه كه از كجا به كجا ميره و چه چيزايي واسه زندگيش رقم ميخوره ولي خدا كنه كه تقدير خدا بر خوب بودن باشه

و چه حیف که نوشتن رو دیر شروع کردم

اولين پست كه تو تير ۸۸ دادمش تازه بعد از مدتها ديگه ساعي نرفتيم و چه چيزا كه چه كسا بهمون نسبت دادن و كارمون رو تو مجموعه پيروزي شروع كرديم

لينك مسابقه اسكيت بيست و هشت تير 88 مجموعه پيروزي

چه روزايي بود اگه كسي عكسي از اون زمونا و مسابقه  اون روز داره برامون بفرسته خوشحال ميشيم.

بعد از اون خوشي ها و نا خوشي ها و...

لينك پيست اسكيت مجموعه پيروزي

بعد از اون آدمايي كه خودشونو به پيست ايران زمين نسبت ميدادن و خدا ميدونه كه واقعا اين طور بود يا نه ولي هر چي كه بود پيست اونا رفت تو طرح اتوبان

اينم لينك پيست اسكيت ايران زمين

خلاصه اينا گذشت و دوباره زمستون سال ۸۸ اينا بود كه يه مدت رفتيم پيش دوست قديميمون رضا جاهد واينور اونور و... بيشتر خوش بوديم تا كار كنيم

تا اينكه دوباره برگشتيم پيست اسكيت پارك ساعي

لينك خاطرات پيست اسكيت ساعي

و

اينم لينك يه روز باروني تو پيست اسكيت پارك ساعي

و

لينك روزي كه آسفالت ريختن تو پيست پارك ساعي

و  يه جورايي اومدن ابروشو درست كنن و زدن چشمشم كور كردن

لينك مسابقه پيست اسكيت ساعي تو مرداد 90

و بعد از كلي كش و قوس خداحافظ ي از ساعي

لينك خداحافظي از ساعي

يه مدت تفريحي ميرفتيم آب و آتيش و بچه هاي قديمي رو ميديديم

لينك خاطرات پارك آب وآتش

تو همين حول و حوش ها بود كه شركت پرتو كيهان ويژن رو تاسيس كرديم

و تصميمات بزرگ برا اجرا شدن رو تو اهداف اساسنامه شركت قرار داديم

لينك معرفي پيست هاي اسكيت تهران و ايران

و

لينكي كه شما ميتونيد پيست ها رو توش معرفي كنين

اولين پيستي كه مجموعه فرهنگي و ورزشي ما افتتاح كرد

پيست اسكيت پارك شهداي فرديس كرج

و

لينك معرفي پيست هاي اسكيت تهران

خیلی روزای سخت و سردی بود، خدایش! ولی گذشت و به ثمر رسید بعد از اون پیست اسکیت پارک لاله رو به بهره برداری رسوندیم و حالا هم ، ما و خیلی از قدیمی ها میان اونجا تا لحظات شادی رو با هم تجربه کنیم. جایی که شاید بعد از سالها باسه بچه های قدیمی شده یه محفل آروم و دوس داشتنی برای دور هم بودن ،ما که به همه اطلاع دادیم بیان دور هم باشیم، شما هم اطلاع بدین خوشحال میشیم شما رو ببینیم.

آکادمی و تیچر اسکیت پارک لاله 

و در آینده نزدیک هم  پيست اسكيت فانوس رو به بهره برداری میرسونیم تا ببینیم خدا ما رو کجا میچرخونه تو این چرخ فلک اش

پيست اسكيت فانوس

اگه از قدیما و قدیم تر ها عکسی خاطره ای مطلبی چیزی دارین برامون بفرستین

در محيطي گرم و خانوادگي 

دسترسي آسان و ساده

روبروي پاركينگ طبقاتي لاله 

آکادمی و تیچر اسکیت پیست پارک لاله

در زمین اسکیت پارک لاله

زیر نظر مربی رسمی فدراسیون اسکیت و قهرمان کشور

*((  امیـــــــــــــد علیـــــــمحـمدی  ))*

برگزاری کلاس های پایه در سه دوره ی:

برگزاری کلاس های تخصصی در شش دوره:

شماره تماس:

0912-2772661

021-88986017

 

 شرکت   فرهنگی   و   ورزشی   پرتو   کیهان   ویژن

هر ایرانی یک کفش اسکیت

این است شعار ما

آمده ایم که آموزش اسکیت را متحول کنیم

و با مدیریتی توانمند آن را در همه جا به صورت آکادمیک توسعه دهیم

با توکل بر خداوند متعال انشااله خبر های جدیدی از افتتاح سایر پیست ها

با مدیریت

شرکت فرهنگی و ورزشی پرتو کیهان ویژن

منتشر می گردد.

افتتاح پیست اسکیت فانوس

پیست های تحت پوشش شرکت فرهنگی و ورزشی پرتو کیهان ویژن

محصولات شرکت فرهنگی و ورزشی پرتو کیهان ویژن

معرفی خدمات شرکت فرهنگی و ورزشی پرتو کیهان ویژن

معرفی شرکت فرهنگی و ورزشی پرتو کیهان ویژن

تو این مطلب اسکیتی میخوام زمین های اسکیت(پیست های اسکیت)رو که تو محدوده شهر تهران هستند بر اساس هیئت های چهارگانه استان تهران، معرفی شده توسط هیئت اسکیت استان تهران زیر نظر فدراسیون اسکیت رو تقسیم بندی و معرفی کنم و در ادامه هم لینک معروف چه به روز اسکیت میاد اومده تا دوستان به صورت جزئی تر با زمین های اسکیت موجود آشنا شوند و ما رو در توسعه اطلاعات و یا خاطرات و دیگر نظرات در مورد آنها و موارد دیگر یاری کنند منتظر نظراتتون هستیم.

پیست های اسکیت حوزه شمیرانات

پارک قیطریه

پارک نیاوران

باشگاه انقلاب

پارک سعادت آباد

پیست های اسکیت حوزه شمالغرب

آکادمی و تیچر اسکیت پارک لاله 

پیست اسکیت سعادت آباد

پیست اسکیت اشرفی اصفهانی

پیست اسکیت ستارخان

پیست اسکیت شهران

پیست اسکیت خرم شاد

پیست اسکیت جنت آباد

پیست اسکیت ساعی

پیست اسکیت صادقیه

پیست اسکیت پارک الهام

پیست اسکیت فدک

پیست های اسکیت حوزه  شمالشرق

پیست اسکیت ارکیده

پیست اسکیت طوقانی

پیست اسکیت شهید عراقی

پیست اسکیت شیان

پیست اسکیت نبرد

پیست اسکیت دهکده

پیست اسکیت حکیمیه

پیست اسکیت تهران نو

پیست اسکیت سرخه حصار

پیست اسکیت پیروزی

پیست اسکیت شهرک امید

پیست های اسکیت حوزه جنوبغرب

پیست اسکیت رجائی

پیست اسکیت آزادگان

پیست اسکیت ولایت

باشگاه الزهرا

پیست های اسکیت حوزه جنوبشرق

پیست اسکیت تکاور

فرهنگسرای خاوران

چه به روز اسکیت می آید؟!؟-معرفی و آدرس پیست ها و سالن های آموزش اسکیت

سلام

دوباره بعد از یه مدت طولانی روز اول زمستون بعد از سمینار درمان آسیب های ورزشی با استفاده از آب(آب درمانی)که بعدا مطالبشو در اختیار شما هم قرار میدم رفتم که تو پیست فردیس کرج یه پایی بزنم.

هوا سرد بود ولی واقعا بچه های خونگرم پیست حال و هوا رو حسابی عوض کرده بودن

من (مصطفی علیمحمدی)و سروش خندان دل

دفتر پیست اسکیت فردیس کرج

هیربد

خانواده آقای امامی

خانواده آقای امامی در حال تمرین اسکیت

وقتی آقای امامی رو دیدم یاد یه خانواده ۵نفره امریکایی افتادم

یادمه یه روز با یه خانواده ای که از ایالات متحده امریکا اومده بودن و دسته جمعی اسکیت اجاره کرده و وارد پیست شده بودن صحبت می کردم

فرهنگ و فکر اونا این بود که حتما باید با خانواده اسکیت کنن همشون در حد بسیار مبتدی بازی می کردن ولی از لحظه لحظه همون لحظات،که با هم اسکیت می کردن لذت می بردن

وپدر و مادر خانواده برای بودن در کنار فرزندانشون اسکیت کردن یاد گرفته بودن

اینم از بچه های زرنگ اسکیتباز پیست اسکیت فردیس کرج

شایان خواجه ئی

مهسا

امیرحسین

اینم از پرسنل و بچه های خونگرم پیست اسکیت فردیس کرج

وهاب و میلاد در حال نصب پروژکتور

آریا

حامد

محمد

محمد در حال تمرین با امیر حسین

امید ومیلاد

سروش-امید-آریا-پای میلاد-حامد-میثم

وهاب

آریا و اسکیت seba

امید و میثم

شب تولد امید - از راست

پدرام-میثم-امید-سروش-میلاد

اینم یه چنتا عکس که تو آرشیوم بود گفتم شاید خاطره ها رو زنده کنه

میلاد قربانی-مهیار-من

سعید داوودی-صندوقدار پیست قبلی در حال تمرین

محمود-ماکان

مسلم بامداد تهیه کننده.کارگردان.بازیگر سینما

مسلم بامداد و مصطفی علیمحمدی در حال رفتن به پیست فردیس

عجب روزی بود با مینی بوس رفتیم!!!!!!!!

الان نزدیک به یک ماهی هست که از آموزش دادن اسکیت دور هستم .تو تقویم که نگاه می کنم تقریبا همون سی ،سی و سه روزی هست ولی انگاری بیشتر از این حرف ها واسم گذشته

به هر حال قسمت این بوده که دوری از آموزش دادن اسکیت مجالی بشه واسه رسیدن به کارای عقب افتادم و شروع کارای پایان نامه و بیشتر بودن پیش خانواده

جمعه شب واسه اینکه اسکیتامون تار عنکبوت نزنه رفتیم پارک آب و آتش که یکم بازی کنیم چیزای جالبی تو این فاصله اتفاق افتاد از دیدن شاگردای قدیمی که الان واسه خودشون کسی تو اسکیت شدن و ابراز محبت خانوادهاشون گرفته تا دوستای قدیمی و همدوره گرفته تا اتفاقات جالب از تصمیم سازی بالایی ها در مورد پروژه های داخل پارک به هر حال....

اول از همه دیدن دوست خوبمون آقا هوشنگ جاويدان ۵۵ ساله بود که از ۳۲ سالگی اسکیت رو  مثه خیلی از  قدیمیای این رشته از باشگاه و  مجتمع ورزشی شهید چمران (بولینگ عبدو)  شروع کرده

یکم صحبت کردیم و درددل از روزگارو اتفاقات و ...

 اما پیست پاتیناژی که قبلا هم گفته بودم دیگه اثری ازش باقی نمونده تو تصویر زیر میتونید ببنید که محل پاتیناژ شده محل قرار گرفتن کانکس های عمرانی شهرداری

اینم تنها اسکیت پارک ایران که امید وارم زودتر به بهره برداری برسه ولی به آخر عاقبت پیست پاتیناژ دچار نشه

اینم یه تصویر و طراحی جالب از یک اسکیت پارک

اینم نوع ایرانیش

اینم نموداری برای حرکت در پیست های سرعت

و اینم حتما آخر عاقبت ماست دیگه دنبال کارامونیم

سلام

تو این پست همون طور که قول داده بودم عکس هایی از پیست ایران زمین رو واستون میذارم تو آخرین خبرا میگفتن افتاده تو طرح اتوبان و تخریب شده اون موقع ها توی میدون تره بار پیروزی بود الان نمی دونم هست یا نه

مرتبط

http://sportxmanagement.blogfa.com/post-292.aspx

با سلام

چند روز پیش داشتم فایل های رایانمو مرتب می کردم که به چنتا عکس جالب از قدیما برخوردم

آره فکر کنم بیست و پنجم اردی بهشت سال ۸۸ بود که به دلایلی بعد از سال ها از ادامه کار تو مجموعه اسکیت ساعی منصرف شدیم

البته تو همون ارديبهشت ماه بود كه افتتاح و بهره برداري از پيست اسكيت پارك گفتگو رو به ما پيشنهاد كردن ولي نفهميديم كه چطوري خانم فرجاد با شراكت چند نفر ديگه و رابطه مندي به جاي ضابطه مندي اونجا رو تحويل گرفت

اما از اونجا که

خدا گر زحکمت ببندد دری....ز رحمت گشاید در دیگری

چند روزی نگذشت که پیست اسکیت مجموعه پیروزی که انتهای خیابون پیروزی نبش میدون کلاه دوز بود رو گرفتیم

سخت بود ولی دقیقا ۸۸.۳.۳  بود که پیست شروع به کارش کلید خورد چه روزای خوب و بدی داشتیم

من و امید و خواهر مهربون و خوبمون مریم آنسته با دخترش نگین آنسته و خواهر زادش متین بداقلو که این پست رو به اونا تقدیم می کنم که واسه ابد بمونن خودشون با سلامتی و زندگی پر از پول ویاد و خاطره های قشنگشون

بقیه عکس ها در ادامه

این عکس اتاق بازرگاني و صنايع و معادن ايران کنار ساختمون سونی اریکسونه خیلی نمای قشنگی داره آدم یاد لوس آنجلس میفته!!!!!

از راست:

مصطفی صمیمی(مربی و یه دوست خیلی خوب)-مصطفی علیمحمدی(مربی)-امید علیمحمدی(مربی و یه برادر خوب)

 بقیه عکس ها در ادامه مطلب....

هوالعلیم

سال ۱۳۹۰ هم اومد و یه سال دیگه از عمرمون گذشت با تموم خوبی ها و بدی ها و خاطراتش و تجارب تلخ و شیرینش به یاد اونایی که الان دیگه بین ما نیستن ولی در واقع به یه شکل دیگه هستن واونایی که هستن و ان شا اله همیشه باشن.

سال نوتون مبارک و پر از سلامتی و پول و اسکیت بازی و هر چیز دیگه که دوس دارین.

آنچه که هستی هدیه خداوند به توست و آنچه که می شوی هدیه تو به خداوند است:

پس بی نظیر باش تا بهترین هدیه را تقدیمش کنی.

گاهی گمان نمی کنی ولی میشود!

گاهی نمیشود و نمیشود که نمیشود!

گاهی هزار دوره دعا بی اجابتست!

گاهی نگفته قرعه به نام تو میشود!

گاهی گدای گدایی و بخت نیست!

گاهی تمام شهر گدای تو میشود!

مقاله نویسی ورزشی

تاسیسات و اماکن ورزشی

منبع:

http://hkh-sport-ppt.blogfa.com/

My home rink is Bird Arena in Athens Ohio. It's owned and operated by Ohio University. I believe it was built in the early '60s by it's appearance. There was an addition to the front of the rink to expand the lobby and skate rental space and to add a 2nd floor mezzanine sometime in the late '80s or early '90s.

Freestyle times are adequate, with 6:30-8 am morning sessions on Mondays, evening sessions 4:30 - 6 pm Tuesdays and Thursdays, Friday afternoons, and Saturday mornings 7:30-9:00. These times change a little from quarter to quarter.

Freestyle ice costs $7.00/45 minutes. Coaches are university students who have passed some USFSA tests.

The rink is not open year around because it is not insulated. The season starts in early September for freestyle (October for public skating), and lasts until late March or early April.

Here are some photos of the facility:

Here's a skater's eye-view of the rink looking toward the lobby entrance and mezzanine above it. Windows line the upper side of one wall (not shown in this picture). The natural light helps make the rink feel less "industrial".

This is the lobby - a small affair for figure skaters to lace up in and woefully inadequate for crowded public sessions.

The ceiling is not insulated, so the skating season is limited to the cooler months. It's built like the old quonset hut/airplane hangar construction with a curved ceiling.

The more modern mezzanine is a nice place for parents to wait while their kids get lessons.

The view from the rink's front door - right across the street from the rink is the new student center at Ohio University. It houses a food court, snack bars, and a coffee shop with a fireplace. Because it's built on a hill, the back exit on the top floor is also at street level. An escalator carries people from this level to the upper level. It opened for business January 2, 2006. This picture was made a month before it opened.

Bill Schneider
12/29/2006

revised 12/31/2006
revised again 1/26/2009

منبع:

http://oak.cats.ohiou.edu/~schneidw/skating/index.html

نمی دونم ولی احساس کردم نوشتن این پست از نون شب هم واجب تر بود.

از همه دوستانی که به نحوی در زمینه اسکیت دستی بر آتش دارن چه دور چه نزدیک درخواست می کنم محلی رو که واسه اسکیت کردن اونجا میرن معرفی کنن تا ما بتونیم یه بانک اطلاعاتی مناسب از محل هایی که به هر شکلی خدمتی در مورد اسکیت ارائه می کنند به وجود بیاریم.

در نهایتم از همه دوستان میخوام که منو از انتقادات و پیشنهادات و در صورت امکان مقالات . کتب .سایت ها و هر مطلب و تجربه سازنده ای که در زمینه اسکیت دارندو فکر می کنند که میتونه به ارتقای بیشتر ورزش و بخصوص اسکیت کمک کنه از این بنده حقیر دریغ نکنند.منتظر پیام ها و ایمیل های  شما هستم.

با تشکر

لینک مرتبط

آکادمی و تیچر اسکیت پارک لاله